Πριν από λίγο καιρό η σόγια θεωρούνταν η παράξενη τροφή των χορτοφάγων, κάποιο άγευστο και ιδιόρρυθμο προϊόν. Σήμερα, η σόγια δεν χρειάζεται συστάσεις, γιατί έχει γίνει γνωστή σαν «φυτική πρωτεΐνη» και έχει γίνει αποδεκτή σαν ένα υποκατάστατο του κρέατος.
Όπως επισημαίνει η διαιτολόγος- διατροφολόγος Μαρίνα Παπάζογλου, η σόγια αναπτύσσεται καλύτερα σε θερμά κλίματα, γι' αυτό δεν μπορεί να καλλιεργηθεί με επιτυχία στην Ευρώπη, ωστόσο αναπτύσσεται και στην Ασία, όπου από χρόνια αποτελεί ένα σημαντικό προϊόν, ενώ η Αμερική εξάγει μεγάλες ποσότητες.
Στην αρχή καλλιεργήθηκε στην Κίνα, όπου την εκτιμούσαν τόσο πολύ, ώστε ήταν γνωστή σαν «κρέας του εδάφους» και οι αναφορές της πρώτης καλλιέργειάς της στη χώρα φθάνουν μέχρι τέσσερις ή πέντε χιλιάδες χρόνια πριν. Στην Κίνα καθώς και στην Ιαπωνία εθεωρείτο ότι ήταν ένας από τους πέντε ιερούς κόκκους, εξαιτίας της θρεπτικής αξίας της. Οι άλλοι τέσσερις κόκκοι ήταν το ρύζι, το σιτάρι, το κριθάρι και το κεχρί.
Η σόγια είναι ο κύριος προμηθευτής πρωτεΐνης για τους χορτοφάγους, αφού το 40% των φασολιών της σόγιας αποτελείται από πρωτεΐνη. Εκτός από την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, έχει το πλεονέκτημα να περιέχει μια κατανομή όλων των είκοσι δύο αμινοξέων που σχηματίζουν την πρωτεΐνη. Η σόγια είναι επίσης πλούσια σε λεκιθίνη (γαλακτωματοποιητής).
Περιέχει, τέλος, μεγάλες ποσότητες βιταμινών, ιδιαίτερα βιταμίνες A, B, C, E και μεταλλικών αλάτων, σίδηρο, χαλκό, ψευδάργυρο, μαγγάνιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, άζωτο, φωσφόρο, κάλιο και θείο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου