Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παχυσαρκία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παχυσαρκία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 4 Απριλίου 2013

Η νυχτερινή βάρδια κίνδυνος για διαβήτη και παχυσαρκία



Οι εργαζόμενοι σε νυχτερινές βάρδιες, οι οποίοι κοιμούνται λίγο και σε λάθος ώρες της ημέρας, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 (υψηλό “ζάχαρο” στο αίμα) και παχυσαρκίας, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η νυχτερινή εργασία διαταράσσει το βιολογικό «ρολόι» του οργανισμού, με συνέπειες για την υγεία του.
Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Νοσοκομείου Brigham and Women’s Hospital, με επικεφαλής τον νευροεπιστήμονα δρ. Όρφιου Μπάξτον, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό “Science Translational Medicine”, έκαναν πειράματα με 21 άτομα και διαπίστωσαν ότι οι αλλαγές στον φυσιολογικό κύκλο του ύπνου – ξύπνιου, οδηγούσαν σε σταδιακή αδυναμία του σώματος να ελέγξει το επίπεδο του σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα. Μάλιστα μερικοί συμμετέχοντες στην έρευνα εμφάνισαν πρώιμα συμπτώματα διαβήτη τύπου 2 μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες.
Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει τη νυχτερινή εργασία με ποικίλα προβλήματα υγείας. Η νέα μελέτη μελέτησε το ζήτημα σε ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες, όπου η διατροφή και ο ύπνος των συμμετεχόντων ελεγχόταν από τους επιστήμονες επί περίπου έξι εβδομάδες.
Αρχικά τα «πειραματόζωα» κοιμούνταν έως δέκα ώρες τα βράδια. Στη συνέχεια όμως και επί τρεις εβδομάδες οι ερευνητές σκοπίμως διατάραξαν τον ύπνο και το βιολογικό «ρολόι» τους. Η διάρκεια της ημέρας επιμηκύνθηκε στις 28 ώρες με τεχνητό τρόπο, ενώ οι συμμετέχοντες επιτρεπόταν να κοιμηθούν ακανόνιστα μόνο για εξήμισι ώρες (ισοδύναμες με 5,6 ώρες στην κανονική 24ωρη μέρα).

Αύξηση σακχάρου στο αίμα

Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα αυξήθηκαν σημαντικά και, όπως διαπιστώθηκε, ο οργανισμός των συμμετεχόντων άρχισε να μειώνει το επίπεδο της ινσουλίνης (της ορμόνης που παράγεται από το πάγκρεας και ελέγχει το επίπεδο του σακχάρου), με συνέπεια να αυξάνεται το σάκχαρο. Μερικοί εθελοντές είχαν τόσο υψηλά επίπεδα σακχάρου μετά το φαγητό τους, που χαρακτηρίσθηκαν προ-διαβητικοί.
Παράλληλα, αυξήθηκε ο κίνδυνος αύξησης του βάρους, καθώςεπιβραδύνθηκε ο ρυθμός του μεταβολισμού κατά 8% κατά μέσο όρο. Αυτή η επιβράδυνση «μεταφράζεται» σε αύξηση του βάρους κατά 5,5 κιλά περίπου σε διάστημα ενός έτους. Μόνο με αλλαγή των διατροφικών συνηθειών και περισσότερη σωματική άσκηση θα μπορούσε να αντισταθμιστεί αυτή η τάση για παχυσαρκία.
Όπως δήλωσε ο δρ. Όρφιου Μπάξτον, οι εργαζόμενοι σε νυχτερινές βάρδιες που αναγκαστικά μένουν ξύπνιοι τις νύχτες, είναι πολύ πιο πιθανό να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2 (υψηλό “ζάχαρο”)κάποια στιγμή, σε σχέση με τους εργαζόμενους σε κανονικές ώρες της ημέρας. Επειδή οι απασχολούμενοι το βράδυ δυσκολεύονται να κοιμηθούν την ημέρα, το πρόβλημα επιδεινώνεται, καθώς στη βραδινή αποδιοργάνωση του βιολογικού-μεταβολικού «ρολογιού» (του λεγόμενου και κιρκαδιανού κύκλου) έρχεται να προστεθεί και η χρόνια έλλειψη ύπνου. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι ο επαρκής ύπνος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη διατήρηση της υγείας.
Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://stm.sciencemag.org/content/4/129/129ra43

Δευτέρα 6 Αυγούστου 2012


Αμυγδαλέλαιο κατά διαβήτη-παχυσαρκίας
Ενα νέο όπλο στη μάχη κατά της παχυσαρκίας και του διαβήτη ανακάλυψαν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας του Μιζούρι και δεν είναι άλλο από το έλαιο που προέρχεται από τους καρπούς της άγριας αμυγδαλιάς! Το έλαιο προέρχεται από το δέντρο Sterculia foetida και το «κλειδί» για τη θεραπεία είναι η ικανότητα του ελαίου να επιδρά σε συγκεκριμένους μικροοργανισμούς που κατοικούν στο ανθρώπινο έντερο.

Σύμφωνα με τη σχετική έρευνα, η οποία παρουσιάστηκε πριν από λίγες μέρες στο γενικό συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Μικροβιολογίας στο Σαν Φρανσίσκο, το στερκουλικό έλαιο, όπως ονομάζεται, αυξάνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και την ανεκτικότητα στη γλυκόζη, χάρη στην επίδρασή του σε τρεις μικροοργανισμούς του εντέρου (τους Actinobacteria, Bacilli και Erysipelotrichia), τα επίπεδα των οποίων μειώνονται αισθητά.

Η έρευνα στηρίζεται σε προηγούμενες μελέτες από το πανεπιστήμιο Μιζούρι - Κολούμπια, οι οποίες έδειξαν ότι το στερκουλικό έλαιο καταστέλλει το ένζυμο της αντίστασης στην ινσουλίνη, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διαβήτη και παχυσαρκία. Ο περιορισμός αυτού του ενζύμου ενισχύει τον μεταβολισμό, καταπολεμά την παχυσαρκία και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης παθήσεων που σχετίζονται με αυτή.

Για τη διεξαγωγή των ερευνών, οι επιστήμονες μελέτησαν την επίδραση του ελαίου σε 28 αρσενικά ποντίκια ηλικίας πέντε εβδομάδων, από τα οποία τα μισά ήταν παχύσαρκα και τα υπόλοιπα είχαν φυσιολογικό βάρος. Για εννέα εβδομάδες, τα ποντίκια τρέφονταν με την ίδια τροφή, ενώ ορισμένα λάμβαναν παράλληλα μικρή ποσότητα του ελαίου.

Οι επιστήμονες κατέγραφαν το βάρος, την κατανάλωση τροφής και τα επίπεδα της γλυκόζης, ενώ στο τέλος της έρευνας πραγματοποιήθηκε ανάλυση DNA του εντερικού μικροβιώματός τους στο Ινστιτούτο Επιστημών και Τεχνολογίας King Abdullah στη Σαουδική Αραβία. Τα αποτελέσματά της επιβεβαίωσαν τη σχέση της διατροφής και των μικροοργανισμών με τη βελτιωμένη ανεκτικότητα στη γλυκόζη. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, παρόλο που τα ποντίκια δεν έχασαν βάρος, χάρη στο στερκουλικό έλαιο κατάφεραν να ελέγξουν την παχυσαρκία και τον διαβήτη.


Αλεξάνδρα Χυδηριώτη

http://www.dimokratianews.gr

Πέμπτη 28 Ιουνίου 2012

Κάποιες φορές το βάρος σώζει…!


Παχυσαρκία
Το επιπλέον βάρος μπορεί τις περισσότερες φορές να είναι επικίνδυνο για την υγεία, ωστόσο οι υπέρβαροι άνδρες είναι πιθανότερο να ξεπεράσουν μια συγκεκριμένη μορφή καρκίνου του ανοσοποιητικού συστήματος, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα.

Η έρευνα, η οποία δημοσιεύεται στην Επιθεώρηση Κλινικής Ογκολογίας (Journal of Clinical Oncology), αφορά μια επιθετική μορφή του λεμφώματος non-Hodgkin, που ονομάζεται “Διάχυτο από μεγάλα Β κύτταρα λέμφωμα (DLBCL)”.
Τα λεμφώματα non-Hodgkin περιλαμβάνουν μια μεγάλη ομάδα μορφών καρκίνου που πλήττουν το λεμφατικό σύστημα, τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος, και το DLBCL είναι η πιο κοινή μορφή.
Κάποιες έρευνες έχουν συνδέσει την παχυσαρκία με τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης DLBCL. Σε άλλες μορφές καρκίνου–όπως ο καρκίνος του μαστού και του παχέος εντέρου – οι παχύσαρκοι ασθενείς ενδέχεται να έχουν χειρότερη πρόγνωση από εκείνους που είναι πιο αδύνατοι όταν διαγιγνώσκονται με τη νόσο.
“Αναμέναμε κάτι συναφές όταν ξεκινήσαμε την έρευνα”, δήλωσε ο Κένεθ Κάρσον του Washington University School of Medicine στο Σεντ Λούις, ο οποίος ηγείται της έρευνας.
Τα ευρήματά της ομάδας του αποτέλεσαν έκπληξη.
Στην μελέτη συμμετείχαν περισσότεροι από 2.500 Αμερικανοί καρκινοπαθείς: από τους 625 παχύσαρκους, οι 294 – ποσοστό 47% – πέθαναν μέσα στην επόμενη πενταετία από τότε που διαγνώστηκαν, ενώ από τους 849 άνδρες με φυσιολογικό βάρος όταν διαγνώστηκαν το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 64%.
Εκείνοι που δεν ήταν παχύσαρκοι αλλά υπέρβαροι είχαν επίσης καλύτερη πρόγνωση για την εξέλιξη της υγείας τους σε σχέση με εκείνους που είχαν φυσιολογικό βάρος – 27% μικρότερο κίνδυνο θανάτου κατά την διάρκεια της έρευνας.
Δεν είναι σαφές γιατί οι υπέρβαροι άνδρες με λέμφωμα επιβιώνουν περισσότερο και ο Κάρσον τόνισε ότι τα ευρήματα της έρευνας δεν αφήνουν περιθώριο στους άνδρες να παχαίνουν ή να μην αδυνατίζουν.
Ο ίδιος δήλωσε όμως ότι η κατανόηση των αιτίων του φαινομένου θα βοηθήσει στην κατανόηση της ασθένειας και στην καλύτερη θεραπεία για όλους τους ασθενείς.
“Στο μυαλό μου, υπάρχουν δύο κύριοι παράγοντες που ενδεχομένως να εξηγούν γιατί οι υπέρβαροι και οι παχύσαρκοι ασθενείς έχουν αυξημένες πιθανότητες επιβίωσης: οι διαφορές στην βιολογία των ασθενειών ή οι διαφορές στην ανταπόκριση των ασθενών στην χημειοθεραπεία”.
Είναι πιθανόν οι πιο ογκώδεις ασθενείς να μπορούν να αντέξουν την πιο έντονη χημειοθεραπεία προτού εμφανίσουν σοβαρές παρενέργειες.
Η επιστημονική ομάδα του Κάρσον πρόσθεσε ότι από άλλες έρευνες προκύπτει πως οι παχύσαρκοι καρκινοπαθείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία ενδέχεται να λαμβάνουν μικρότερες δόσεις του φαρμάκου, ανάλογες με τον σωματότυπό τους.
Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε Περισσότερα: http://www.e-diet.gr/2012/06/kapoies-fores-to-varos-swzei/#ixzz1z4yH9KsX

Κυριακή 13 Μαΐου 2012

Το γρήγορο βάδισμα “χτυπά” την παχυσαρκία

Γρήγορο βάδισμα
Το καθιστικό στιλ ζωής ενισχύει τη γενετική προδιάθεση ορισμένων ανθρώπων για παχυσαρκία, ενώ αντίθετα το καθημερινό γρήγορο βάδισμα μπορεί να αντισταθμίσει σε μεγάλο βαθμό αυτή την αρνητική επίπτωση, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τσιμπίν Τσι του τμήματος διατροφολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε συνέδριο του Αμερικανικού Καρδιολογικού Συλλόγου στην Καλιφόρνια, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, για πρώτη φορά μελέτησαν την επίπτωση που έχει η καθιστική ζωή, ιδίως οι πολλές ώρες μπροστά στην τηλεόραση, στο πάχος των ατόμων εκείνων, οι οποίοι έχουν γονίδια που ευνοούν την παχυσαρκία.
Οι ερευνητές, που μελέτησαν τις περιπτώσεις άνω των 7.700 γυναικών και των 4.500 ανδρών, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η προϋπάρχουσα γενετική προδιάθεση οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο πάχος, όταν οι άνθρωποι παρακολουθούν επί 40 ώρες τηλεόραση την εβδομάδα, δηλαδή σχεδόν έξι ώρες τη μέρα.
Αν όμως κάποιος, από την άλλη, κάνει κάθε μέρα μια ώρα γρήγορο περπάτημα, τότε η επίπτωση του καθισιού στη γενετική προδιάθεσή του μειώνεται κατά το ήμισυ περίπου.
Με άλλα λόγια, το καθημερινό βάδισμα με ταχύ ρυθμό μειώνει σημαντικά τη γενετική τάση προς την παχυσαρκία.
«Το μήνυμα είναι ότι ναι μεν δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα γονίδιά μας, όμως μπορούμε να κάνουμε κάτι για να αλλάξουμε την επίδραση των γονιδίων πάνω μας, αυξάνοντας τη σωματική δραστηριότητά μας και μειώνοντας την καθιστική ζωή»δήλωσε ο Τσιμπίν Τσι.
Προηγούμενες μελέτες, έχουν δείξει ότι πιθανότατα τα γονίδια ευθύνονται για το 50% των περιπτώσεων παχυσαρκίας.
Οι επιστήμονες μελετούν πλέον όλο και πιο πολύ με ποιο τρόπο θα είναι δυνατό οι παχύσαρκοι άνθρωποι να απαλλαγούν από την επιρροή των «παχύσαρκων» γονιδίων τους.
Πηγή: ΑΜΠΕ

Διαβάστε Περισσότερα: http://www.e-diet.gr/2012/03/grigoro-vadisma-xtupa-paxusarkia/#ixzz1uk1hOkpb